U Vestitu Biancu




À tutte e Joanna d'issu mondu..

Forse stu sonniu era scemu è albasgiosu
D’un Principe di fole biondu è curagiosu
D’un’omu passiunatu custì à lu to fiancu
D’un’annellu d’argentu è d’un vestitu biancu

Era cusi assurdu di crede à ‘sse cose
Di crede chì l’amore campa à porte chjose
Chì mai ùn ci pò entre a viulenz’ è u peghju
Chì i Principi sò innati à u stirpeghju

U to vistitu biancu oghje hè un lenzolu
Sopra à tè i t’amichi di capu ind’un fazzolu
Forse anu fattu nice d’un vede iss’affanu
Ognunu la so storia è ognunu u so dannu

Forse stu sonniu era scemu è albasgiosu
D’una vita nurmale, di spartera è di gioia
Seguita la to cascia trista è silenziosa
A zitelletta sola, a zitelletta toia

Ti lasci s’anghjulella ch’ùn ghjunghje à capì
Ciò chi si passa oghje, ciò chì si passa quì
Addiu cara meia ti pregu più furtuna
Pè vighjà nant’à tè implureraghju a luna

0 commentaires: